Regenweer-ruiter

De goedheilig man is het land weer uit en zo ook de verleidelijke pepernoten. Gelukkig maar, want om optimaal te presteren en onder de gewichtslimiet te blijven moeten er toch een aantal kilootjes af. De teller staat op -3 kg…. op naar de volgende -3 kg.

De afgelopen maand twee keer in de week mijn trainingen gedaan bij Gerwin Franken. We wisselen kracht en conditie training af en zo blijft het iedere keer afwisselend. Alle spiergroepen komen aan bod en de dag na de training voel ik wel eens spieren die al een lange tijd in winterslaap waren. Nooit gedacht dat ik ooit zo moe kon worden door aan een slee te trekken en te duwen.

‘Mooi-weer-ruiter’

Naast de personal training gaat het paardrijden natuurlijk ook door. Gidian staat helaas nog steeds op rust en daarom mag Breezer aan de bak. Als het aan Breezer ligt liever niet in de bak, want dat vindt ie stom. Hij lijkt wel te weten dat ik iets met snelheid ga doen, want hij zet graag nog een standje bij in het bos. En dan te bedenken dat die pony’s tussen de 40 en 50 km/u gaan halen. Pfff, best hard.

In augustus kan het dagen lang regenen in Mongolië en daarom is er geen reden meer om ‘mooi-weer-ruiter’ te zijn. Gelukkig zijn er altijd andere endurance ruiters die het net zo leuk vinden om tijdens een bui mee te gaan trainen. Want weer of geen weer, het ritje gaat door. Ook een perfecte gelegenheid om het materiaal dat ik al jaren gebruik nog eens te testen voor het gebruiksdoel. Na een paar uur door de regen was de conclusie dat de waterdichtheid van jas en rainlegs niet meer te garanderen is. Tijd om op zoek te gaan naar nieuwe spullen.

Ultralicht in maat L

5 kg bagage, moet toch te doen zijn. De organisatie heeft een prachtig handboek waarin precies staat beschreven wat wel en niet wordt gewogen. Zo kan je beslissen of je de rugzak mee laat wegen met je eigen gewicht of bij de bagage. Daarnaast valt de zadeltas met inhoud onder de categorie ‘bagage’. En ook de go-pro is bagage, ook al zit ie op je cap. Het is namelijk geen ‘noodzakelijke rijkleding’. Voor het eerst in mijn leven een ‘wat-moet-er-mee-lijstje’ gemaakt. Normaal kies ik de oudste kleren uit de kast die de backpack ingaan voor hun laatste reis. Ergens tijdens de trip worden ze geschonken aan het goede doel. De rugzak gaat leeg mee terug, of ik ga de laatste dag goed shoppen om met iets nieuws thuis te komen.

Het shoppen voor deze reis is vooral goed nadenken over wat er meegaat en hoeveel het weegt. Hoe minder gewicht hoe beter, want dan kan er meer mee. Ook hier weer een uitdaging, want hoe langer je bent, des te groter je maat is, meer stof nodig en daarom weer zwaarder. Het gaat echt om grammen en daarom zal er de komende maanden een beroep gedaan worden op creativiteit.

48392388_341824736371916_3516837251961061376_nDe aankoop van deze maand is een ‘Mountain Horse Endurance rijbroek’. Deze 235 gram wegende rijbroek moet nog wel uitvoerig getest worden. Maar aangezien het een zomerbroek is, blijft ie nog even in de kast liggen. Ook een Mammut regenjas (360 gram, 3l goretex), aangezien het oude ‘Welkoop regenjasje’ goed dienst gedaan heeft tijdens Endurance rit in Otterlo in 2017,  maar niet bestendig zal zijn op een Mongoolse stortbui.

Ander materiaal wat ik op dit moment aan het testen ben zijn de Made4Endurance rijbroek (Goedhard ruitersport), Icebreaker hemd van merino wol, longsleeve van Marmot en een techno fleece vest van Axant.

Op bezoek bij oud-deelnemer Rouke 

I4J3mq
Rouke tijdens haar Mongol Derby 2018

Hoe gezellig is het om verhalen uit te wisselen over de Mongol Derby met een oud-deelnemer? Echter super gezellig! Fanatische verhalen, adviezen, do en don’t’s. Een ding is wel zeker, de Mongol Derby is een race als geen ander en hoe goed je voorbereiding is, je kunt nooit voorspellen hoe het gaat lopen. Ondertussen snuffelen we door een grote kist met alle spullen van de derby. Krantenknipsels, het hoofdstel dat gebruikt is, de persoonlijke dagelijkse hygiëne zakjes, creatieve ultralichte tandenborstel en naast de kist ligt het zadel. Het speciale derbyzadel, waarbij ik me bedenk hoe ik daar ooit in ga passen. (#afvallen)

Rouke moest de race om gezondheidsredenen staken. De organisatie heeft een hele duidelijke policy, paarden eerst, dan ruiters. Maar de ruiters worden zeer scherp in de gaten gehouden tijdens deze race. Is er medische hulp nodig staan ze met een groot team klaar. Soms zijn het ‘kleine’ dingetjes die later een grote impact kunnen hebben en daarom kan er besloten worden om je uit de race te halen. Gelukkig knapte Rouke snel op en heeft ze de laatste dagen nog ‘recreatief’ vanaf een paardenrug kunnen genieten van het prachtige Mongoolse landschap en heeft ze haar avontuur afgesloten met het ‘te paard passeren’ over de finishlijn. Lees meer over Rouke’s avontuur op haar website.

Eerste donatie voor Stichting Ambulancewens ontvangen

J. Groot is de eerste donateur die een bijdrage heeft gegeven voor Stichting Ambulancewens. Daarvoor hartelijke dank! Vindt u het leuk om mijn voorbereiding te volgen, motiveer en doneer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s