Zo krijg je te horen dat je mee mag doen met de Mongol Derby en voor je het weet is het nog 3 dagen voor vertrek naar Mongolië. Spannend! De laatste twee maanden zijn echt omgevlogen. En op een of andere manier komt dan toch een lichtelijk, voornamelijke ‘inpakstress’ om de hoek kijken. 

Uren in het zadel

Tijdens de derby krijgen we 25/28 verschillende paarden te rijden. De laatste maanden heb ik besteed in het rijden van andermans paarden. Arabieren, Ijslanders, KWPN’ers, Poolse paarden met allemaal hun eigen karakter en eigenaardigheden. Niet alleen in Nederland, maar ook in België, Zuid Frankrijk en Zwitserland. De Somerense bossen zijn leuk, maar heuvels en bergen komen we er niet tegen. Ook het navigeren is heel anders in de bergen. Hoewel ik van Bergwandelen.com al veel informatie heb gekregen, kon ik dit nu te paard in de praktijk brengen.

Om 1000 km vooraf op een paard te trainen is best lastig. Nu zit ik door de endurance al meer in het zadel als de doorsnede dressuur of springruiter, maar toch is dit anders. De omstandigheden gaan natuurlijk heel anders zijn. Een klein voordeel is dat Linda en ik het derbyzadel in gebruik hebben. Hierdoor zijn we al bekent met de ‘zit’ van het zadel en konden we testen of we de voorkeur geven aan stijgbeugelriemen of fenders (hele brede leren lappen die je aan westernzadels ziet) rijden. Aan welke stijgbeugels je de voorkeur geeft, want je knieën en enkels gaan veel te voortduren krijgen tijdens de rit.

Mijn keuze is gevallen op fenders, mede omdat mijn endurance zadel ook fenders heeft en ik hier aan gewend ben. Helaas kon ik deze niet overhangen, aangezien de ophanging van het zadel anders is. Jan Snellen JS Horseware heeft daarom custom made fenders gemaakt die precies op mijn maat zijn, zodat mijn benen rustig tegen het paard aan liggen. Daarnaast ga ik niet voor de ‘standaard’ brede endurance-stijgbeugel maar voor de Bi-Relax van Gaston Mercier. Ik krijg heel snel last van brandende voetzolen en ben al vanaf oktober bezig om dit probleem op te lossen. Met speciale inlegzooltjes in mijn schoenen en deze stijgbeugels heb ik er met trainen in ieder geval geen last meer van. Als extra beveiliging, zodat mij voet niet klem komt te zitten in de stijgbeugel bij een val, voorzien van een nylon ‘korfje’. Bestaande uit twee gekruiste bandjes, zodat mij voet niet door de stijgbeugel kan schuiven.

Omdat je ook zandruiter kan worden

Samen met Linda en Aly, mijn mede derbyisten zijn we een ochtend naar ‘Paard als Nabor‘ geweest voor een workshop valtraining. Je weet namelijk nooit wanneer je paard in een ‘marmottenhol’ stapt je samen over de steppe rolt. Dan is het wel fijn om te weten hoe je het beste kunt vallen zonder je daarbij te bezeren. Nu draag ik een rugprotector om al beter beschermd te zijn, maar het kan natuurlijk niet voorkomen dat je een van je ledematen breekt. Het was een zeer interessante ochtend en we hebben veel geleerd.

Heb het nog niet in de praktijk hoeven brengen, aangezien ik meestal wel op een of andere manier op het paard blijf hangen. 😉

Het leed dat maar 5 kg bagage heet

Een hele goede regel in de Derby is: “Maximaal 5 kg aan bagage”. En dat is weinig! Het gewicht van de zadeltas wordt daarbij meegenomen dus blijft er eigenlijk nog 4,6 kg over. Het is daarom een heel gepuzzel om te bedenken wat wel en wat niet mee gaat. Dat je de westerse luxe achter je laat en volledig back-to-basic. Hier kom ik in mijn ‘backpacker flow’, want als geen ander weet ik dat iedere kg mee gezeuld moet gaan worden. Nu draagt het paard natuurlijk wel wat, maar wat je op je rug draagt is ballast. De waterzak wordt niet meegewogen, maar ook die is behoorlijk zwaar als deze met 2 liter water gevuld is. Niet alleen het gewicht maar ook de verdeling van je bagage is daarom een punt van aandacht.

Dan is er ook nog de reis van Frankfurt naar UB. Want je koffer/backpack zou maar niet aankomen. De organisatie roept heel hard dat er zo veel mogelijk in de handbagage moet want in het verleden zijn er spullen niet aangekomen. Aangezien ik de laatste 10 jaar nog nooit heb gehad dat mijn backpack niet met mij meegereisd is op dezelfde vlucht, ga ik er vanuit dat dit nu ook goed gaat. En anders hebben ze nog een aantal dagen om ‘m af te leveren bij het hostel.

20190726_100706

Another 44 brave derby riders!

Ondertussen is definitief wie er allemaal mee rijden tijdens de 2019 Derby. Ze komen uit alle windstreken over de wereld. De Nederlandse deelname:

Margreet Voermans, 43
Margreet started riding when she was four years old and competed in dressage and jumping until she went to university. Eight years ago she moved to Colombia and started to play polo over there. This year she is back in The Netherlands and is training on endurance horses for the Derby.

Aly van der Meulen, 27, Blija
For the past few years Aly has travelled the world working with horses, mostly as a trail guide in South Africa, the USA and Iceland. She has her own horse travel agency offering rides all over the world, which she loves trying out. “The Derby seemed like the ultimate challenge for someone who loves trail-riding and exploring new cultures on horseback. And a good reason to get in shape!”

Linda van Gorkum, 29
Linda describes herself as “just an ordinary girl living an extraordinary life, always looking for new adventures, doing the unexpected and stretching comfort zones.” She has loved horses all her life and her recent interest in endurance riding and other sports makes competing in the Mongol Derby a perfect fit.

Esther Leenen, 38, Someren
Solo backpacker who has travelled all of the world’s continents. Esther had her first riding lesson when she was nine years old, did dressage and showjumping during her teenage years and switched to endurance in 1998. Besides endurance riding she organises several multi-day endurance events. She also worked in tourism for many years and graduated as a Geography teacher. Is riding the Derby as a personal challenge and is “looking forward to meeting communities where WIFI and modern technology is not first priority”.

Anne Binnendijk, 27, ‘s-Hertogenbosch
Anne is riding in the Derby “to seek limits, go on an adventure, see what the world will bring and most importantly, do this on horseback!” Anne is also riding for Assistance Dogs worldwide, as they have their own Assistance Dog (who sadly has to stay at home, after research).

Michael Field, 55 (originally from the UK)
Mike has done competitive sports all his life. In his youth he competed at county and national level in cross-country running, and later on he played rugby in England, France and Germany. On retiring from rugby he went back to riding horses. He has hunted a lot in the UK and Ireland. Mike now lives in The Netherlands where he competes at low-level dressage, show jumping and eventing competitions with his horse. Mike works for the Faculty of Archeology in Leiden specialising in (paleo) Botany. In Mongolia Mike hopes to ride lots of nice horses and also to see some of the local flora. Mike is raising money for the Greyhound Trust. He is riding in the race for the challenge and is doing it this year before he gets too old.

Wil je meer te weten komen over de andere ruiters, klik dan hier.

Bedankt

Mijn avontuur begon in oktober 2018 toen ik te horen kreeg dat ik definitief mee mocht doen aan de Mongol Derby. Als eerste wil ik Gerwin Franken bedanken voor alle trainingen het afgelopen jaar. Ook voor de spierpijn na honderen squats, ‘slee’drills en roeibewegingen 😉 We zullen zien hoe het gaat in Mongolië.

Allard en Jantine van Bergwandelen, die mij volledig uit mijn comfort zone wisten te halen met het sneeuwavontuur.

Dan alle mensen waarvan in de afgelopen maanden paarden heb gereden: Donna Oudshoorn, Georgette Zeijen, Nicolas Willems, Zoë & Marc Snoeck, Ariane Cagienard, Jenny Engisch en Lotte Foole.

Bedankt voor alle gesponsorde producten waardoor ik goed beschermd de Derby in ga. Seducci Underwear, Cocoons EyeprotectionSir Lancelot Bodyprotectors.

Maar ook dank aan alle mensen die een donatie hebben gedaan aan Stichting Ambulancewens. Dank jullie wel! Op de Facebook pagina van Stichting Ambulance wens lees je iedere dag welke wensen er vervuld worden. Gedurende mijn avontuur kun je blijven doneren via mijn website.

Omroep Brabant, Siris, Eindhovens Dagblad en ’t Contact, dat jullie aandacht willen geven aan het grootste avontuur van mijn leven.

Hoe kun je mij volgen in Mongolië?

Of ik wifi heb in ‘outer Mongolia’? Nou ik denk het niet. Ik weet wel zeker van niet. Gelukkig hebben we wel GPS-Spottrackers bij ons. Deze spottrackers worden geactiveerd als wij van start gaan. Op een digitale kaart wordt de spottrackers aangegeven met een ‘stipje’ en een lijn. Iedere ruiter heeft een eigen kleur.

Je hoeft niet zelf op zoek naar de juiste pagina. Aart Markies zal op tijd via deze website laten weten  waar je deze interactieve kaart kunt vinden. Aart zal ook dagelijks updates geven en houdt alle communicatie vanuit HQ, Twitter, Facebook, Instagram en andere webpagina’s in de gaten. Hij gaat jullie zo goed mogelijk op de hoogte houden van mijn avontuur.

20190726_100913.jpg
1000 km te paard voor Stichting Ambulancewens!

Ik ga vanaf nu mijn internet uitzetten. Mogelijk dat ik nog een paar updates plaats zodra ik in UB aankom, maar vanaf 4 augustus staat mijn telefoon definitief uit. Heb plezier in het volgen van mijn avontuur en tot eind augustus!

There is no value in anything until it is finished.”
Genghis Khan