Hoe zal Esther zich voelen halverwege dit avontuur? Je vraagt je af of haar glas half leeg of half vol is.
Ik weet zeker dat het half vol is! Juist vandaag pakt ze een vierde paard en maakt de extra kilometers om op de 500 te komen. Ik hoop er al een paar dagen op. Steeds heeft ze wat tijd over maar kan geen kilometers meer maken. Ik wilde het haar we toeroepen vanachter m’n pc. En laat nu vandaag een ruiter met mijn initialen, AM, Esther achter de broek zitten. Dankjewel Aly van der Meulen. Top gedaan meiden! Mooie tussenstand met nog 5 dagen te gaan.

Vandaag heb ik Geke gegroomd op de klasse 3 endurancewedstrijd (86 km) in Hoog Soeren. Mooi uitgezet met lintjes, prachtig terrein rondom Kootwijk. lekker veel zand. Best wel mul. Eigen groomauto. Veel water en lekkere hapjes voor ruiter en paard. Tussendoor heb ik Esther gevolgd op de tablet. Je komt een beetje dichter bij haar dagelijkse ervaring. Maar hoe voelt je lijf na 500 km? Vijf dagen in min of meer dezelfde kleding. Geen douche. Heel anders eten dan thuis. Voortdurende prikkels op een nieuw paard, nieuw terrein en onverwachte gebeurtenissen?

SMS-je uit Mongolië

Veel vragen bleven onbeantwoord totdat ik vanmiddag een sms-je kreeg van Esther: “Een berichtje vanaf HS15. Vandaag 160 km gereden! Alles gaat heel goed. Helaas had ik op dag 1 in leg 2 en 3 hele trage paarden. Waarbij ik in leg 3 volledig ben verdwaald in de mist. Ondertussen gaat het navigeren beter. We zijn de 500 km gepasseerd en hopen op dag 10 te finishen.”
15streepjes_dag5

Ruiter en paard. Ik wil alvast hulde brengen aan de paarden waar de Derby om draait. Esther heeft er in ieder geval 15 bereden. Ik heb nog geen foto van haar opstijgen gevonden of gelezen over een val. Maar het kan bijna niet anders dan dat zij hetzelfde overkomt als alle ruiters waarover wij lezen, verschrikken, meeleven en soms vreselijk lachen.
De Mongoolse paarden zijn klein, stevig, onverschrokken, wild en ongelooflijk stoer. Ze worden vereerd in de Mongoolse cultuur en de relatie tussen mens en paard is symbiotisch. De Mongolen rijden met een ongelooflijke balans, geen angst en de meest basale takt. Ze verwachten niet dat ze het paard volledig onder controle hebben, maar vertrouwen erop dat het zijn werk doet en de beste manier vindt om er doorheen te komen.

Westerse gehoorzaamheid

Als een westerse ruiter op een Mongools paard stapt en westerse gehoorzaamheid verwacht, laten de Mongoolse paarden zien hoe puur ze zijn!
De ruiters zijn overgeleverd aan deze eigenzinnige dieren. Je ziet dat goed bij het opstijgen. Er is dan geen connectie. Het lijkt dan heel onvriendelijk. Maar als de ruiter vervolgens zijn paard de ruimte geeft om te lopen zie je de meest fraaie en harmonieuze beelden van mens en dier.

Tijdens de MD ervaar je daadwerkelijk de traditionele relatie tussen mensen en paarden. Het ziet er onverschrokken uit, maar het welzijn van de paarden staat voorop in de hoofden van alle betrokkenen. Paardenrace is een van de drie iconische sporten in de traditionele Mongoolse Naadam-festivals, naast worstelen en boogschieten. De races worden zeer serieus genomen De afstanden lopen op tot 30 km en worden door het hele land verreden. Veel gezinnen die betrokken zijn bij de MD lenen hun beste renpaarden, hoewel de overgrote meerderheid van de paarden, de gewone werkpaarden van de steppe zijn. Elk paard is zorgvuldig geselecteerd door het dierenartsteam en getraind in de aanloop naar de MD. Ze zijn fit, gezond, ouder dan 5 en taai als een titanium spork.

Schouderklopje of kus

De paarden van nu zijn in wezen onveranderd ten opzichte van die waarop de krijgers van Genghis Khan de wereld veroverden. Je kan ze beschouwen als paarden-gladiatoren; gras gevoed en luchtgekoeld. Ze komen niet als je fluit en ze zullen een schouderklopje of een kus op de neus niet waarderen.

Foto’s: Sarah Farnsworth / Mongol Derby.
De dagelijkse update: https://www.theadventurists.com/adventures/mongol-derby/updates/